W tym zadaniu napisz, czego uczy się podmiot liryczny, przyglądając się otaczającej go naturze. Podaj fragmenty, które to ukazują.
Podmiot liryczny w wierszu pozostaje w bliskiej relacji z naturą, to ona jest źródłem mądrości. Czerpie wiedzę jednakowo od pszczół, ptaków, a także roślin, w które bogaty jest ogród. Współpraca, troska, życzliwość wobec stworzeń oraz roślin pozwala na zachowanie równowagi. Osoba mówiąca docenia śpiew ptaków, uczy się rozpoczynać dzień dobrą nowiną („Uczą nas iść między ludzi z dobrą nowiną i śpiewem”) Przygląda się ulom, pracowitym pszczołom, dzięki której pracy powstaje „słodycz”. I mamy ule bartnicze („Co każą w pszczół nam iść ślady i zbierać jeno słodycze z kwiatów”) Ciężka praca przynosi efekty, dlatego warto podjąć działanie, które nie tylko będzie miało wartościowy cel, ale nie będzie godziło w innych – praca w zgodzie i z wzajemnym szacunkiem to wartości, jakie osoba mówiąca czerpie z natury.
Osoba mówiąca w wierszu przyglądając się naturze, dostrzega harmonię. Od ptaków itp. uczy się pogodnego podchodzenia do życia, witania dnia śpiewem, dobrą nowiną. Pszczoły pokazują mu, iż pracowitość przynosi niesamowite efekty, warte podejmowanego wysiłku a rośliny dowodzą, iż wspólna troska i dbałość, a także życzliwość działa na korzyść obu stron – zarówno przyrody, jak i obserwatora.
Zadanie zagadnienie 9.
141Ćwiczenie ćwiczenie 5.
158