Aparat bezpieczeństwa PRL był oficjalnie znany pod nazwą Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego. W jego skład zaliczamy:
- MO, czyli Milicję Obywatelską, odpowiednik przedwojennej policji;
- UB, czyli Urząd Bezpieczeństwa, który oficjalnie chronił ważne osoby przed zamachami. Nieoficjalnie zajmowała się wyszukiwaniem i prześladowaniem przeciwników reżimu stalinowskiego;
- specjalne oddziały KBW, czyli Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, które zajmowały się tylko i wyłącznie walką z Państwem Podziemnym.
Aparat bezpieczeństwa miał za zadanie zapewnić władzy komunistycznej całkowitą kontrolę nad narodem, nawet po wycofaniu NKWD do Związku Radzieckiego. W tym celu Polski aparat przejął część metod działania radzieckiej tajnej policji (m.in. opieranie się na donosach, wymuszanie zeznań torturami itp.)