Stalinizm w polityce przybrał postać kultu jednostki – oprócz Stalina „czczono” również postać Bieruta, rozbudowywaniem aparatu bezpieczeństwa i kontrolą życia społeczeństwa na każdym poziomie.
W gospodarce objawiał się uzależnieniem rozwoju Polski od decyzji i interesów ZSRR.
W kulturze przejawiał się przez cenzurę i nurt socrealizmu, który miał za zadanie „wykształcić człowieka socjalizmu”: tworzono więc obrazy przedstawiające robotników w fabrykach, rolników na traktorach, opowiadania i filmy przedstawiające dążenie do ochrony państwa przed dywersantami z Zachodu i budowanie socjalizmu.
W polityce stalinizm wprowadził kult nieomylnego przywódcy, w gospodarce doprowadził do podejmowania decyzji, które faworyzowały interes ZSRR bardziej niż rozwój Polski (np. plan sześcioletni a wojna w Korei). Z kolei w kulturze stalinizm wpływał na dzieła, które mogły lub nie mogły powstawać (cenzura i faworyzowany przez władze nurt).