Polacy czuli radość i dumę z wyboru polskiego papieża, gdyż oznaczało to nagłośnienie sytuacji polskiej na świecie. Oznaczało również, że Kościół w Polsce uzyskał sojusznika na arenie międzynarodowej i nie mógł ponownie zostać zmuszony do ustępstw bez konsekwencji przez komunistów.
Karol Wojtyła był znany z niechętnego stosunku do komunistów, a jego działania miały na celu skłonienie świata do baczniejszej obserwacji i krytyki ich działań w bloku Wschodnim. Jako papież, najważniejszy duchowny na świecie, miał on znaczny wpływ na politykę międzynarodową; komuniści również byli tego świadomi, dlatego ich postępowanie wobec polskiego papieża cechowało się ostrożnością i brakiem otwartej konfrontacji (taką mógłaby się stać np. odmowa zgody na pielgrzymkę papieską do Polski).