Główne postanowienia Konstytucji PRL to:
- określenie ustroju Polski jako „demokracji ludowej”
- utrzymanie organów władzy z Małej konstytucji z wyjątkiem urzędu prezydenta (został zlikwidowany),
- uzależnienie swobód obywatelskich od wypełniania obowiązków względem państwa (np. „czujność wobec wrogów narodu”).
Postanowienia Konstytucji PRL jednoznacznie wpisywały Polskę w blok państw uzależnionych od ZSRR: organy władzy znajdowały się pod kontrolą osób posłusznych Stalinowi (sama Konstytucja Polski – obcego kraju – była przez niego poprawiana), „demokracją ludową” nazywano komunizm, aby uniknąć posądzenia o niedotrzymanie postanowień jałtańskich (zapewniających państwom Europy demokrację), a „uzależnienie swobód obywatelskich od wypełniania obowiązków” nie tylko łamało prawa człowieka, ale również wzmacniało aparat bezpieczeństwa, zachęcając obywateli do wzajemnych donosów.