Komuniści stosowali prawo, w którym każdy mógł zostać oskarżony o „współpracę z nazistami” i „zdradę ojczyzny”, a następnie wsadzony do więzienia. W więzieniach z kolei stosowano tortury fizyczne (bicie, przypalanie, wyrywanie paznokci itd.) i psychiczne (przedłużone zamknięcie w celi śmierci, z której wyprowadzano na egzekucje).
Zarówno drakońskie prawo, jak i nieludzkie traktowanie więźniów miało na celu zastraszenie społeczeństwa i złamanie jego oporu wobec nowej władzy. Informacje o traktowaniu więźniów były celowo rozprowadzane wśród społeczeństwa, aby wywołać tzw. efekt mrożący: zatrzymanie działań przeciwko władzy w obawie przed aresztowaniem.