PPS było partią Gomułki, który prezentował pogląd, że Polska może być komunistyczna i częściowo niezależna od ZSRR, co nie podobało się stalinowcom – Gomułka opowiadał się za komunizmem opartym na zasadach demokratycznych, co doprowadziłoby do utraty władzy całkowitej przez PPR. W związku z tym doprowadzili oni do połączenia PPS z PPR w jedną partię: PZPR. W rzeczywistości oznaczało to, że struktury PPS zostały wchłonięte przez PPR.
Na czele PPR i stronnictwa stalinowców stał Bierut, ówczesny prezydent Polski i „uczeń Stalina” (jak nazywał sam siebie). Nie mógł on dopuścić do tego, by stronnictwo skłaniające się ku niezależności od władzy Stalina miało realny wpływ na politykę państwa, dlatego pozbawił Gomułkę funkcji, a jego stronnictwo wchłonął w struktury swojej partii.