Jaką ma postawę wobec życia Mirza a jaką pielgrzym?
Utwór ma formę rozbudowanego porównania. W wierszu Podmiot liryczny wsparty o skałę obserwuje dzikie i niespokojne morze, porównuje je do swoich uczuć. Dochodzi do wniosku, że odczucia i namiętności, tak jak morze powinien obserwować ze spokojem, aby móc je potem wykorzystać w swej poezji. Zdaje sobie sprawę, że przyrodą rządzi harmonia, tak samo, jak jego życiem. Nie musi już nigdzie uciekać ani niczego gonić. Może się poświęcić poezji, która zapewni mu nieśmiertelność i pamięć potomnych.
Sonet „Ajudah” to sonet, w którym poeta rozmyśla nad własną postawą twórczą. Już zrozumiał, że gwałtowne uczucia nie przynoszą mu niczego dobrego. Lepiej jest je na spokojnie obserwować i wyciągać z nich wnioski. Tak jak robi to w momencie obserwacji morza. Jest wyciszony i spokojny, gdy morze u jego stóp szaleje. Sonet ma formę rozbudowanego porównania morza do sytuacji życiowej podmiotu lirycznego.