Porównaj wiersz „Burza” z utworem „Nad wodą wielka i czystą” pod kątem relacji człowiek – natura.
W „Burzy” przedstawieni są ludzie, którzy walczą. Nie chcą ginąć. Natura jest ukazana jako wielka, potężna siła, która niszczy. Jest gwałtowna, ruchliwa i głośna. Przeraża podróżnych. Jest groźnym przeciwnikiem dla człowieka – agresorem. Nie bierze jeńców. W starciu z nią mogą być tylko przegrani. Tymczasem w „Nad wodą wielką i czystą” przyroda wciąż jest wielka i groźna, ale spokojna i już nie ma przerażającego oblicza. Nawet burza w górach, jest odbierana jako cos stałego i naturalnego. „Błysnęło wzdłuż i grom ryknął […], głos zniknął” – taka natura burzy, że kiedyś się przeminie. Dla podmiotu lirycznego to nie jest koniec świata. Może poczekać. W przeciwieństwie do swojego odpowiednika z sonetu „Burza” już nie chce walczyć.
Natura w obu utworach wciąż jest potężna a burza jest przerażająca. Jest głośna. Ale w przeciwieństwie do podmiotu z „Burzy” podmiot liryczny z „Nad wodą wielką i czystą „ już nie walczy. Godzi się z takim biegiem rzeczy jaki jest. Nie jest zrezygnowany ani w depresji jest pogodzony z losem. Wie, że każda burza kiedyś minie.