Wytłumacz, dlaczego utwór pt. „Rękawiczka” jest balladą romantyczną.
Według „Słownika terminów literackich” ballada romantyczna to gatunek z pogranicza epiki i liryki, zawierający aspekty dramatu.
Elementy epickie w utworze to:
fabuła utworu,
akcja,
bohaterowie,
narrator.
Akcja skupia się na bohaterach” nadobnej Marcie i rycerzu Emrodzie. Tło utworu obejmuje króla, rycerzy, damy dworu oraz dzikie zwierzęta, symbolizujące nieokiełznaną naturę i niezależnego bohatera.
Ważnym aspektem jest historycyzm, czyli odwołanie do etosu rycerskiego i inspiracje średniowiecznymi ruinami.
Akcja toczy się na królewskim dworze, podkreślona zostaje odwaga Emroda, który kieruje się honorem, interweniując w walce dzikich bestii, aby podnieść chusteczkę swej damy i wypełnić śluby posłuszeństwa. Rycerz jest typową postacią ballady romantycznej, reprezentującą dobro, rozwagę i sprawiedliwość społeczną.
W utworze dominuje nastrój niepokoju i grozy, stopniowany wraz z pojawieniem się kolejnych zwierząt. Kulminacyjnym momentem jest wkroczenie Emroda między drapieżniki. Zawarte zostały elementy ludowej moralności – Emrod wychodzi bez szwanku, uniknął śmierci dzięki nadprzyrodzonym mocom.
Wśród środków stylistycznych zastosowano: paralelizm składniowy, porównania, powtórzenia i epitety. Elementy dramatu przejawiają się w dialogach i monologach Marty i Emroda.
Utwór „Rękawiczka” F. Schillera jest balladą romantyczną, ponieważ:
zawiera akcję (na tle walki dzikich zwierząt rycerz Emrod, kierując się honorem, odzyskuje chusteczkę, którą księżniczka Marta wrzuciła na środek areny);
gatunek synkretyczny – czyli taki który łączy elementy epiki z elementami liryki i dramatu;
posiada dwójkę głównych bohaterów – Martę i Emroda – nie są to bohaterowie ludowi, jak nakazywały zasady ballady romantyczne, ale taki wybór postaci jest odwołaniem do historyzmu (czyli fascynacja średniowieczem);
narrator nie wie wszystkiego o świecie przedstawionym; realizmu został połączony z fantastyką (realne: miejsce wydarzeń zamek królewski, tło – walka dzikich zwierząt, dworzanie i damy dworu i główni bohaterowie – rycerz i księżniczka);
natura, która jest tłem wydarzeń (ale równocześnie bierze udział w akcji); przesłanie moralne: nie ma zbrodni bez kary (księżniczka za swoje bezmyślne postępowanie została wyśmiana na oczach całego dworu);
zastosowany jest prosty język: elementy stylizacji potocznej.