W jaki sposób relacja człowieka z naturą przedstawiona na zdjęciach kojarzy ci się z wierszem „Loch”.
Zdjęcie przedstawia piękny ogród w stylu francuskim, który charakteryzuje się przede wszystkim geometrycznością. Wszystko jest podporządkowane tej zasadzie: geometryczne kształty klombów, krzewów, drzew. Sprawia to wrażenie czystości i harmonii. Jest to niewątpliwie piękny ogród, ale ukształtowany przez człowieka. Przyroda została całkowicie podporządkowana woli ogrodnika. Ten ogród bardzo przypomina sytuację opisaną w pierwszej części wiersza. Na zewnątrz możemy zaobserwować piękny, kolorowy i uporządkowany obraz natomiast w środku jest smutek i cierpienie. Nie ma miejsca na ekspresję i spontaniczność.
Zdjęcie z domem nad wodospadem pokazuje natomiast współprace człowieka z naturą. Dom został harmonijnie wkomponowany w krajobraz. Nie zaburza naturalnego piękna przyrody. Człowiek nie zniszczył lasu, nie zmieni biegu rzeki. Przyroda może funkcjonować po swojemu. Nie została podporządkowana zachciankom ludzkim – tak jak w części drugiej wiersza. Dzięki współpracy człowieka z naturą powstała zupełnie nową wartość, a mieszkańcy domu mogą korzystać z dobrodziejstw natury i podziwiać jej piękno.
Romantycy bardzo cenili sobie swobodę i spontaniczność. Nie podobało im się przywiązanie do reguł. Walczyli z takim postępowaniem. Dla nich niedościgłym wzorem była natura, która sama reguluje życie. Dlatego wydaje mi się, że zdjęcie z domem nad wodospadem odpowiada ideałom romantycznym bardziej niż uporządkowany i geometryczny ogród ze zdjęcia 1. Przypomina on sytuację nieszczęśnika z pierwszej części utworu.