Na czym polega orientalizm w utworze.
Orientalizm przejawia się głównie w użytym słownictwie: Dżamid, harem, menar. Ważna jest też poetyka wschodnich wierszy: rozbudowane metafory („zawstydziło się licem”, „srebrny król nocy dąży spocząć…”, „Błyszczą w haremie…”), liczne epitety, które w stylu orientalnym określają kolory – szafir, rubin, złoto i biel. Orientalnego charakteru utworu nadają też uosobienia – księżyc – „srebrny król”, rozbudowane przenośnie – „samotny obłok” – porównany do łabędzia czy góry otaczające miasto porównane do szatanów siedzących na dywanie Eblisa.
Orientalizm romantyczny to charakterystyczne zainteresowanie Wschodu, postrzeganego jako alternatywa dla kultury europejskiej, wyrastającej z klasycznej tradycji.