Prześledź budowę wiersza.
Wiersz składa się z 10 strof, po 4 wersy każda. Występują paralelizmy oraz powtórzenia, w obrębie wersów oraz całego wiersza. Wersy strofy trzeciej i dziesiątej są prawie identyczne. Są także powtórzenia wewnątrz wersów („na każdem miejscu i o każdej dobie”). Zwrotka pierwsza – trzy wersy rozpoczynają się powtórzeniami: „Precz z… „, w kolejnych strofach wersy rozpoczynają się podobnie „czy…” i następują wyliczenia czynności, które mają przypomnieć adresatce o podmiocie lirycznym. Pojawiają się środki stylistyczne, które uplastyczniają utwór, takie jak: porównania („jak cień tem dłuższy...tak moja postać”), epitety („koło żałobne”, „samotnej komorze”, „gra ostatnia”, „smutnym wyrokiem”, „błyskawica nocna”) oraz metafory („grubszym kirem twą pamięć pomroczy”, „bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił”). Wiersz jest bardzo emocjonalny, występują wykrzyknienia („precz z mej pamięci!”)
Wiersz składa się z 10 strof. Każda liczy sobie 4 wersy. Rymy są okalające – abab, Wiersz jest napisany 11–zgloskowcem – każdy wers ma 11 sylab.