Dlaczego podmiot liryczny utożsamia się z woda wielka i czystą?
Podmiot liryczny to człowiek, który jest pogodzony ze swoim losem. Tak jak góry mają stać i swoją potęgą budzić grozę, obłoki, mają „deszcze przewozić”, błyskawice „grzmieć i ginąć” tak on musi jak ta woda poddać się losowi i płynąć z nurtem życia. Tak jak woda, która mimo ze wciąż płynie, jest niezmienna. Jej natura zawsze jest taka sama – ruch. Taka koncepcja człowieczeństwa różni się od typowej romantycznej postawy człowieka, którego zadaniem jest walka i bunt. Ale bun jest domeną ludzi młodych a podmiot liryczny brzmi jak osoba dojrzała i doświadczona.
Romantyczna koncepcja człowieka zakłada bunt. Romantyk to człowiek, który buntuje się przeciwko zastałym konwenansom w życiu i w sztuce. Łamie zasady. Tymczasem podmiot liryczny to człowiek pogodzony ze swoim losem. Jego postawa jest pełna zgody na zastałą rzeczywistość. Już nie chce się buntować ale płynąć z prądem rzeki.