Aby wykazać, że ostatecznym produktem hydrolizy skrobi jest glukoza, można przeprowadzić następujące doświadczenie:
1. Przygotuj dwa kubki z identyczną ilością kleiku skrobiowego.
2. Do jednego kubka dodaj kilka kropel kwasu chlorowodorowego, a drugi pozostaw bez zmian.
3. Oba kubki umieść w kąpieli wodnej i podgrzewaj na wolnym ogniu przez kilka minut.
4. Po kilku minutach wyjmij kubki z kąpieli wodnej i przetestuj zawartość za pomocą testu Fehlinga.
5. Zaobserwuj, co dzieje się z zawartością kubków po dodaniu roztworu Fehlinga.
Test Fehlinga jest testem chemicznym stosowanym do wykrywania redukujących cukrów, w tym glukozy.
a)W kubku, do którego został dodany kwas chlorowodorowy, skrobia została poddana hydrolizie, a w wyniku tego procesu glukoza została wytworzona. Gdy dodasz roztwór Fehlinga do tego kubka, zobaczysz, że zawartość zmieni kolor z niebieskiego na czerwony, co wskazuje na obecność glukozy.
b)W drugim kubku, w którym nie dodano kwasu chlorowodorowego, skrobia pozostanie nietraktowana i po dodaniu roztworu Fehlinga pozostanie niebieska, co świadczy o braku redukcyjnych cukrów.
Podsumowując, dodanie kwasu chlorowodorowego do kleiku skrobiowego spowodowało hydrolizę skrobi do glukozy, co zostało potwierdzone testem Fehlinga.