Podczas długiego żucia chleba w ustach dochodzi do rozpadu skrobi znajdującej się w nim na mniejsze cząsteczki glukozy. Proces ten jest katalizowany przez enzym amylazę, którą znajduje się w ślinie. Amylaza zaczyna hydrolizować skrobię już w jamie ustnej, gdzie skrobia jest rozdrabniana i mieszana ze śliną. W wyniku tego procesu skrobia jest stopniowo rozkładana na glukozę, maltozę i dekstryny. Produkty te aktywują receptory smakowe na języku, co powoduje odczucie słodkiego smaku.
Im dłużej trzymamy chleb w ustach i żujemy, tym więcej skrobi zostaje hydrolizowane, co prowadzi do wzrostu stężenia cukrów prostych, a co za tym idzie, do wzmocnienia słodkiego smaku. W ten sposób odczuwamy słodki smak chleba podczas długiego żucia.