Tytuł wiersza Ballady i romanse jest wyraźnym nawiązaniem do tomu Adama Mickiewicza, który rozpoczął polski romantyzm. Broniewski odwołuje się więc do bardzo ważnej tradycji literackiej, szczególnie do ballady Romantyczność. Już sam tytuł zapowiada rozmowę z romantycznym sposobem widzenia świata, w którym ważne były uczucie, wiara, tajemnica, kontakt z umarłymi i postać samotnej dziewczyny. W wierszu Broniewskiego romantyczny wzorzec zostaje jednak przekształcony. Nie ma tu nastrojowej opowieści o dziewczynie widzącej zmarłego ukochanego, lecz tragiczna historia Ryfki, żydowskiego dziecka błąkającego się po ruinach miasteczka. Romantyczna „dzieweczka” zostaje zastąpiona przez ofiarę Zagłady. Tytuł brzmi więc jednocześnie literacko i gorzko, bo dawna balladowa tradycja zostaje skonfrontowana z wojenną rzeczywistością. Można też odczytać tytuł ironicznie. Słowa Ballady i romanse kojarzą się z poezją, uczuciem i niezwykłością, ale utwór opowiada o śmierci dziecka, cierpieniu Chrystusa, Majdanku, SS-manach i egzekucji. Broniewski pokazuje, że po doświadczeniu wojny dawne formy literackie nie mogą już znaczyć tego samego. Ballada staje się opowieścią o Zagładzie, a romantyczność zostaje zastąpiona przez tragiczne świadectwo niewinnej śmierci.
1. Zauważ, że tytuł nawiązuje do tomu Ballady i romanse Adama Mickiewicza.
2. Połącz ten tytuł szczególnie z balladą Romantyczność, do której Broniewski cytatowo odwołuje się w wierszu.
3. Wyjaśnij, że Broniewski wykorzystuje romantyczny wzorzec dziewczyny i balladowej opowieści, ale przenosi go w realia wojny i Zagłady.
4. Podkreśl kontrast między tytułem kojarzącym się z poezją romantyczną a brutalną treścią utworu.
5. Zakończ wnioskiem, że tytuł oznacza świadome przekształcenie tradycji romantycznej w nowoczesną opowieść o cierpieniu i śmierci niewinnego dziecka.