Przytaczanie wyników badań nad mechanizmem śmierci głodowej pełni w książce kilka ważnych funkcji. Po pierwsze, wzmacnia dokumentalny charakter reportażu. Autorka nie opiera się wyłącznie na emocjach i wspomnieniach, ale wprowadza rzeczowy opis medyczny, który pokazuje, że głód w getcie był konkretnym, fizycznym procesem niszczenia organizmu. Po drugie, taki język uświadamia skalę cierpienia bez używania patetycznych określeń. Suchy, naukowy styl paradoksalnie działa bardzo mocno, ponieważ pokazuje śmierć jako powolny, dokładnie obserwowany rozpad ciała. Po trzecie, język medycznego raportu nawiązuje do późniejszej pracy Marka Edelmana jako lekarza. W książce stale powraca pytanie o ratowanie życia i o walkę ze śmiercią, dlatego opis medyczny łączy doświadczenie getta z powojenną działalnością Edelmana. Autorka posługuje się takim stylem również po to, aby uniknąć sentymentalizmu. Zamiast wzruszać czytelnika wprost, przedstawia fakty chłodno i precyzyjnie, a przez to zmusza do jeszcze silniejszej refleksji nad odczłowieczeniem ofiar i okrucieństwem Zagłady.
1. Zauważ, że opis śmierci głodowej wzmacnia dokumentalność książki i pokazuje, że reportaż opiera się na faktach oraz badaniach.
2. Dostrzeż, że język medyczny pozwala przedstawić głód jako konkretny proces fizycznego wyniszczania organizmu.
3. Podkreśl, że chłodny, rzeczowy styl działa mocniej niż patos, ponieważ kontrastuje z ogromem ludzkiego cierpienia.
4. Wyjaśnij, że medyczna perspektywa łączy doświadczenie getta z postacią Edelmana jako lekarza, który po wojnie nadal walczył o życie ludzi.
5. Zakończ wnioskiem, że autorka używa języka raportu, aby uniknąć sentymentalizmu i pokazać Zagładę w sposób precyzyjny, wiarygodny oraz poruszający.