Relacje między więźniarkami a pilnującymi je strażniczkami opierają się na całkowitej nierówności, strachu i przemocy. Strażniczki mają władzę nad kobietami i wykorzystują ją bezwzględnie. Kontrolują ich codzienne życie, przeprowadzają selekcje, wyciągają słabsze z szeregów, decydują o ich losie i traktują je jak istoty pozbawione godności. W tekście pojawia się obraz esmanek chodzących między kobietami i wybierających te, które mają zostać zabrane. Ich zachowanie jest chłodne, rutynowe i pozbawione współczucia. Nie reagują na cierpienie więźniarek jak na ludzki dramat, lecz jak na element zwykłej obozowej procedury. Charakterystyczna jest także ich brutalność: kobiety są ustawiane, przepychane, wyrywane z tłumu i kierowane dalej bez wyjaśnień. Strażniczki działają zgodnie z logiką obozu, w której liczy się posłuszeństwo, porządek i podporządkowanie więźniarek. Nie widać w ich postawie współczucia ani próby pomocy. Ich ogólną zasadą zachowania jest bezwzględne wykonywanie obozowych reguł oraz traktowanie kobiet przedmiotowo, jak masy, którą można dowolnie przemieszczać i selekcjonować.
1. Zauważ, że relacje między więźniarkami a strażniczkami są oparte na strachu i całkowitej przewadze jednej strony.
2. Wskaż, że strażniczki kontrolują życie kobiet, ustawiają je, wybierają, przesuwają i decydują o ich losie.
3. Dostrzeż, że ich zachowanie jest chłodne, rutynowe i pozbawione współczucia.
4. Podkreśl, że strażniczki traktują więźniarki przedmiotowo, zgodnie z nieludzkimi zasadami obozu.
5. Wyjaśnij, że ogólną regułą ich postępowania jest posłuszeństwo wobec systemu, przemoc i bezwzględne egzekwowanie obozowego porządku.