Iłłakowiczówna wykorzystuje symbolikę chrześcijańską przede wszystkim przez bezpośrednie zwroty do Boga, który staje się adresatem całego lirycznego wyznania. Powracające wezwanie „O, Boże…” nadaje utworowi ton modlitwy, ale nie jest to modlitwa spokojna i ufna. Przypomina raczej dramatyczną skargę człowieka próbującego zrozumieć sens niewinnego cierpienia i obecność zła w świecie. Poetka nawiązuje w ten sposób do tradycji lamentu religijnego, w którym ból, rozpacz i pytania kierowane do Boga stają się podstawową formą wypowiedzi. Wiersz ma również cechy litanii. Widoczne są one w powtórzeniach, wyliczeniach i rytmicznym powracaniu podobnych konstrukcji składniowych. Podmiot wymienia różne stworzenia, miejsca i ludzi, zastanawiając się nad obecnością Boga w całym świecie. Ta enumeracja przypomina litanijne przywoływanie kolejnych obrazów i nadaje wypowiedzi uroczysty, błagalny charakter. Chrześcijańska symbolika ujawnia się także w obrazie Boga jako Stwórcy wszystkiego: natury, zwierząt, ludzi i narodów. Jednak poetka stawia dramatyczne pytanie, jak pogodzić tę wiarę z doświadczeniem zbrodni. Szczególne znaczenie ma końcowe błaganie, aby Bóg zamieszkał w sercach katów. Nie chodzi w nim o zwykłą prośbę o pocieszenie, lecz o pragnienie moralnego odrodzenia świata. Tylko przemiana sprawców przemocy mogłaby zatrzymać zło, dlatego finał utworu ma charakter religijnej prośby o nawrócenie człowieka.
1. Zauważ, że powtarzające się wezwania do Boga nadają utworowi formę modlitwy i religijnego dialogu.
2. Dostrzeż cechy lamentu: ból, rozpacz, pytania bez łatwej odpowiedzi oraz skargę z powodu śmierci niewinnych.
3. Zwróć uwagę na elementy litanii, czyli powtórzenia, wyliczenia i rytmiczne przywoływanie kolejnych obrazów świata.
4. Podkreśl, że Bóg zostaje ukazany jako Stwórca całej rzeczywistości, co pogłębia dramat pytania o obecność zła.
5. Wyjaśnij, że końcowa prośba o przemianę serc katów jest najważniejszym religijnym przesłaniem wiersza.