Mężczyźni z sąsiedniego obozu odgrywali w życiu więźniarek ważną, choć ograniczoną rolę. Byli dla nich źródłem drobnej pomocy materialnej: przekazywali jedzenie, potrzebne przedmioty i rzeczy, które mogły ułatwić codzienne funkcjonowanie w skrajnie ciężkich warunkach. Ich obecność oznaczała też możliwość rozmowy, nawiązania kontaktu i chwilowego wyrwania się z obozowej izolacji. Niektóre kobiety szukały u nich informacji o bliskich, wsparcia albo zwykłego ludzkiego zainteresowania. Z tekstu wynika również, że między częścią więźniarek i mężczyzn rodziły się osobiste więzi, a nawet uczucia, które pozwalały choć na moment zachować pamięć o normalnym życiu sprzed obozu. Mężczyźni nie mogli zmienić losu kobiet, ale ich pomoc, rozmowy i obecność łagodziły samotność oraz dawały więźniarkom namiastkę bliskości i ludzkiego traktowania.
1. Zauważ, że mężczyźni pomagali kobietom przede wszystkim w drobnych, codziennych sprawach, przekazując im potrzebne rzeczy.
2. Dostrzeż, że byli dla więźniarek łącznikiem z inną częścią obozu i z resztkami normalnych relacji międzyludzkich.
3. Wskaż, że kobiety zwracały się do nich po informacje, wsparcie i rozmowę.
4. Podkreśl, że między niektórymi osobami powstawały bliższe relacje, które dawały chwilowe poczucie ciepła i człowieczeństwa.
5. Wyjaśnij, że choć mężczyźni nie mogli odmienić sytuacji więźniarek, ich obecność miała dla nich znaczenie psychiczne i emocjonalne.