Tytuł Rozstrzelanie surrealistyczne jest trafny, ponieważ obraz Wróblewskiego nie przedstawia egzekucji w sposób realistyczny. Artysta pokazuje rozstrzelanie jako wizję koszmarną, odrealnioną i symboliczną. Postacie są zdeformowane, niektóre nie mają twarzy lub głów, jedna sylwetka przypomina pusty korpus, a ciało leżącego człowieka ma nienaturalny niebieski kolor. Takie elementy nie odpowiadają zwykłemu obrazowi rzeczywistości, lecz przypominają sen, koszmar albo traumatyczne wspomnienie. Surrealistyczny charakter dzieła widać także w sposobie ukazania przestrzeni. Scena jest płaska, uproszczona, pozbawiona konkretnego tła i oprawców. Cienie wyglądają bardziej jak znaki śmierci niż naturalny efekt światła. Postacie zdają się istnieć jednocześnie w różnych stanach: jeszcze stoją, już umierają, leżą martwe albo zamieniają się w cień. Dzięki temu obraz nie jest prostym zapisem wydarzenia, ale przedstawieniem psychicznego doświadczenia przemocy. Tytuł jest więc uzasadniony, bo podkreśla, że Wróblewski używa środków bliskich surrealizmowi, aby pokazać grozę egzekucji. Nie chodzi mu o dokładne odtworzenie sceny, lecz o wyrażenie strachu, traumy, anonimowości ofiar i odczłowieczenia. Można jednak dodać, że obraz nie jest surrealistyczny w sensie czystej fantazji. Jego źródłem jest realne doświadczenie wojny, dlatego odrealnienie służy pokazaniu brutalnej prawdy o rzeczywistości.
1. Uznaj tytuł za trafny, ponieważ obraz zawiera wiele elementów nierealistycznych i odrealnionych.
2. Wskaż deformacje ciał, brak twarzy lub głów oraz nienaturalne ustawienie postaci.
3. Zauważ niebieski kolor ciała i czarne cienie, które mają znaczenie symboliczne, a nie realistyczne.
4. Wyjaśnij, że scena przypomina koszmar albo traumatyczne wspomnienie, a nie zwykły zapis egzekucji.
5. Dopowiedz, że surrealizm obrazu nie oznacza oderwania od rzeczywistości, lecz służy pokazaniu wojennej grozy mocniej niż realizm.