Warstwa dźwiękowa w filmie Kanał ma bardzo duże znaczenie dla budowania nastroju. Już w scenach rozgrywających się na powierzchni miasta słychać odgłosy wojny: wybuchy, strzały, huk walących się budynków i komendy. Te dźwięki tworzą wrażenie ciągłego zagrożenia. Nawet gdy bohaterowie nie są bezpośrednio atakowani, widz czuje, że nie ma dla nich bezpiecznej przestrzeni. Szczególnie mocno działają jednak sceny w kanałach. Dźwięki stają się tam przytłumione, niepokojące i klaustrofobiczne. Słychać kroki w wodzie, plusk, echo głosów, ciężkie oddechy, nawoływania i odgłosy poruszania się w ciasnej przestrzeni. Dzięki temu kanał nie jest tylko miejscem akcji, ale zamienia się w przestrzeń grozy i psychicznego wyniszczenia. Dźwięk sprawia, że widz niemal fizycznie odczuwa duszność, ciemność i zagubienie bohaterów. Bardzo ważne są także momenty ciszy albo ograniczenia dźwięków. Brak wyraźnej muzyki czy nagłe wyciszenie potrafią działać równie mocno jak hałas. Cisza w takim filmie nie przynosi spokoju, lecz wzmacnia napięcie, bo wydaje się zapowiadać kolejne niebezpieczeństwo. Efekty akustyczne pomagają więc pokazać powstanie jako doświadczenie chaosu, lęku i stopniowej utraty nadziei. Moim zdaniem dźwięk w Kanale jest jednym z najważniejszych środków tworzenia nastroju. Bez niego sceny w kanałach nie byłyby tak duszne i przerażające. Wajda wykorzystuje warstwę akustyczną po to, aby widz nie tylko oglądał dramat bohaterów, ale także go słyszał i odczuwał.
1. Zwróć uwagę na odgłosy wojny: strzały, wybuchy, huk i komendy, które tworzą atmosferę ciągłego zagrożenia.
2. Dostrzeż, że w kanałach najważniejsze są dźwięki kroków, plusku wody, oddechów, echa i nawoływań.
3. Podkreśl, że efekty akustyczne wzmacniają klaustrofobię oraz poczucie zagubienia bohaterów.
4. Zauważ, że cisza również buduje napięcie, ponieważ w świecie filmu nie oznacza bezpieczeństwa.
5. Wyjaśnij, że dzięki dźwiękowi widz mocniej przeżywa chaos, lęk i beznadziejny los powstańców.