Na obrazie Rozstrzelanie VIII można zauważyć wiele elementów niezgodnych z realistycznym obrazem rzeczywistości. Niektóre postacie są zdeformowane, pozbawione twarzy albo głowy. Jedna sylwetka wygląda jak odwrócony, pusty korpus, a inna przypomina cień przyklejony do ściany. Ciała nie są przedstawione naturalnie: są sztywne, płaskie, uproszczone i przypominają znaki lub figury, a nie żywych ludzi. Nierealistyczne są także kolory. Ciało jednej z postaci jest niebieskie, co nie odpowiada naturalnemu wyglądowi człowieka, lecz sugeruje śmierć, chłód, martwotę albo odczłowieczenie. Również ciemne, ostre cienie są przesadzone i działają symbolicznie. Nie są tylko zwykłym skutkiem oświetlenia, ale przypominają „cienie śmierci”. Nienaturalne jest także ustawienie bohaterów. Postacie wyglądają, jakby znajdowały się obok siebie w jednej płaskiej przestrzeni, ale nie tworzą realistycznej sceny egzekucji. Nie widać oprawców ani konkretnego miejsca rozstrzelania. Ciała są pokazane jakby w różnych momentach śmierci jednocześnie: jedni stoją, inni są już martwi, jeszcze inni wyglądają jak widma lub ślady po człowieku. Ten brak realistycznej ciągłości sprawia, że obraz przypomina bardziej symboliczną wizję rozstrzelania niż zwykły zapis wydarzenia.
Do elementów nierealistycznych należą więc:
zdeformowane i uproszczone sylwetki,
postacie bez twarzy lub głowy,
nienaturalny, niebieski kolor ciała,
przesadzone czarne cienie,
płaskość przestrzeni,
brak realistycznego tła i oprawców,
jednoczesne ukazanie różnych stanów: życia, umierania, martwoty i cienia po człowieku.
1. Zauważ, że Wróblewski nie maluje sceny egzekucji realistycznie, lecz przekształca ją w symboliczną wizję śmierci.
2. Wskaż deformacje postaci: brak twarzy, brak głowy, odwrócony korpus i nienaturalne ułożenie ciał.
3. Dostrzeż nierealistyczną kolorystykę, zwłaszcza niebieskie ciało, które kojarzy się z martwotą i chłodem.
4. Zwróć uwagę na cienie, ponieważ są one zbyt mocne i wyraziste, więc działają jak znaki śmierci, a nie zwykłe efekty światła.
5. Wyjaśnij, że nierealistyczne środki służą pokazaniu wojennej traumy, anonimowości ofiar i odczłowieczenia ludzi podczas egzekucji.