W obrazie Linkego można dostrzec wyraźne związki z ekspresjonizmem. Świadczy o tym silna deformacja postaci, dramatyczne ukazanie cierpienia oraz atmosfera grozy i wstrząsu. Artysta nie dąży do spokojnego, realistycznego odtworzenia ruin getta, lecz przedstawia je tak, aby wywołać silne emocje i pokazać ogrom tragedii. Zniszczona kamienica przybiera kształt cierpiącego, niemal trupiego ciała, co wzmacnia ekspresyjny charakter dzieła. Można też zauważyć cechy bliskie surrealizmowi, ponieważ w obrazie dochodzi do niezwykłego połączenia człowieka i architektury. Ruina staje się zarazem postacią ludzką, a realistyczny pejzaż zostaje przekształcony w symboliczną, niemal koszmarną wizję. Taki sposób obrazowania przekracza zwykły realizm i nadaje przedstawieniu charakter fantastyczny oraz metaforyczny. Twórczość Linkego bywa określana jako realizm metaforyczny, ponieważ artysta wykorzystywał czytelne elementy rzeczywistości, ale nadawał im głębszy, symboliczny sens. W tym obrazie ruiny getta nie są tylko ruinami miasta, lecz stają się znakiem zagłady ludzi i pamięci o wojennej zbrodni.
1. Zauważ ekspresjonistyczną deformację ciała i ruin, która służy pokazaniu cierpienia oraz grozy zagłady.
2. Dostrzeż dramatyczny nastrój obrazu, wzmacniany przez posępną kolorystykę, zniszczoną przestrzeń i monumentalną postać.
3. Wskaż element surrealistyczny: niezwykłe zespolenie ludzkiego ciała z ruinami kamienicy.
4. Podkreśl, że obraz nie jest zwykłym realistycznym zapisem wydarzeń, lecz symboliczną wizją śmierci miasta i jego mieszkańców.
5. Wyjaśnij, że dlatego dzieło można łączyć zarówno z ekspresjonizmem, jak i z surrealizmem oraz z charakterystycznym dla Linkego realizmem metaforycznym.