Autorka rozpoczyna tekst od dobra, piękna i prawdy, aby pokazać, że sposób komunikowania się wiąże się z wartościami. Podkreśla, że „mówienie dobre” jest mówieniem zgodnym z zasadami etykiety, czyli grzeczności językowej.
Warto zwrócić uwagę, że autorka traktuje dobro, piękno i prawdę jako wartości absolutne. Przeciwstawia im stosowność wypowiedzi, która jest zależna od sytuacji, w jakiej odbywa się komunikacja.
Pytanie dotyczy funkcji początku tekstu. Nie wystarczy więc wskazać, że autorka wymienia trzy wartości. Trzeba pokazać, że stanowią one punkt wyjścia do rozważań o „dobrym mówieniu”, które Marcjanik utożsamia z przestrzeganiem zasad grzeczności językowej.