Arystoteles był starożytnym greckim filozofem żyjącym w IV wieku p.n.e. Należał do najważniejszych myślicieli starożytności. Był uczniem Platona, a później nauczycielem Aleksandra Macedońskiego. Założył w Atenach własną szkołę filozoficzną – Likejon.
W swoich dziełach podejmował bardzo różnorodne zagadnienia, m.in.:
filozofię – zastanawiał się nad naturą rzeczywistości, bytu i poznania;
logikę – badał zasady poprawnego rozumowania i argumentowania;
etykę – rozważał, czym są dobro, szczęście i cnota oraz jak człowiek powinien postępować;
politykę – analizował różne formy ustroju, organizację państwa, władzę oraz życie wspólnoty;
retorykę – zajmował się sposobami przekonywania odbiorców i budowania skutecznej argumentacji;
literaturę i sztukę – w Poetyce analizował m.in. tragedię, jej budowę oraz oddziaływanie na odbiorcę;
nauki przyrodnicze – interesował się m.in. światem roślin i zwierząt oraz prawami rządzącymi naturą.
W kontekście rozpoczynającego się rozdziału szczególnie warto zwrócić uwagę na zainteresowanie Arystotelesa polityką i retoryką. W dalszej części lekcji pojawi się jego Polityka oraz rozważania dotyczące demagogów. Arystoteles analizował mechanizmy sprawowania władzy i funkcjonowania różnych ustrojów, dzięki czemu jego poglądy stanowią punkt wyjścia do rozmowy o demagogii.