Do głównych cech indywidualnego stylu Mickiewicza w Panu Tadeuszu należą:
plastyczność i obrazowość opisów;
wrażliwość na kolory i umiejętne zestawianie barw;
dostrzeganie piękna w zwyczajnej, codziennej rzeczywistości;
uniezwyklanie pospolitych przedmiotów i sytuacji;
stosowanie metafor, przenośni i porównań;
tworzenie bogatych, szczegółowych obrazów;
nadawanie opisywanej rzeczywistości silnej wartości uczuciowej.
Według Pigonia Mickiewicz nie musi wymyślać niezwykłego świata. Jego indywidualność polega na szczególnym sposobie patrzenia: poeta dostrzega niezwykłość w tym, co zwyczajne, a następnie wydobywa ją dzięki kolorystyce i obrazowym środkom językowym.