Wyrażenia „Sąsiadka wczoraj zmarła” oraz „Sąsiadka już nie żyje” nazywają śmierć bezpośrednio. Przekazują informację jednoznacznie, bez łagodzenia jej treści.
Eufemizmy, takie jak „odeszła z tego świata”, „opuściła ten świat”, „życie sąsiadki dobiegło końca”, „rozstała się z tym światem” czy „zasnęła na wieki”, przekazują tę samą informację w sposób pośredni. Zastępują słowa „śmierć”, „umrzeć” lub „zmarła” określeniami mniej dosłownymi.
Warto zwrócić uwagę, że eufemizmy:
łagodzą wymowę komunikatu;
pozwalają uniknąć bezpośredniego nazywania śmierci;
mogą zmniejszać emocjonalną drastyczność wypowiedzi;
odpowiadają społecznemu tabu związanemu z mówieniem o śmierci.
Wniosek: eufemizmów używamy przede wszystkim wtedy, gdy bezpośrednie nazwanie zjawiska mogłoby zostać uznane za zbyt przykre, drastyczne lub niestosowne. Pozwalają one mówić o tematach objętych tabu w sposób łagodniejszy i bardziej akceptowalny społecznie.
Polecenie składa się z dwóch części. Najpierw musisz wskazać zasadniczą różnicę: pierwsza grupa zwrotów nazywa śmierć wprost, druga robi to pośrednio. Następnie trzeba wyjaśnić, po co stosuje się eufemizmy.