Najważniejszą cechą stylu pozytywistycznego widoczną we fragmencie jest realizm, czyli dążenie do szczegółowego i pozbawionego idealizacji przedstawienia rzeczywistości.
Prus pokazuje Powiśle jako przestrzeń biedy i zaniedbania. Wokulski widzi „rudery zapadnięte niżej bruku”, „dachy porosłe mchem”, lokale „z okiennicami dniem i nocą zamkniętymi na sztaby”, „drzwi zabite gwoździami” oraz „powybijane ściany”. Pisarz pokazuje także żyjących tam ludzi: „wyrobników wiecznie czekających na robotę”, „rzemieślników, którzy trudnią się tylko łataniem starej odzieży”, „obdartych mężczyzn, mizernych dzieci i kobiet niezwykle brudnych”.
Opis nie upiększa rzeczywistości. Przeciwnie – eksponuje brud, nędzę, bezrobocie i fatalne warunki życia najuboższych mieszkańców Warszawy. Realistyczny opis pozwala więc jednocześnie ujawnić konkretny problem społeczny, co również odpowiada zainteresowaniom literatury pozytywistycznej.
Najpierw nazwij jedną główną cechę: realizm. Następnie udowodnij ją 2–3 szczegółami zaczerpniętymi bezpośrednio z fragmentu. Na końcu pokaż, że realistyczny opis służy tu również zwróceniu uwagi na biedę i nierówności społeczne.