Autorka przywołuje Arystotelesa, aby pokazać, że demagogia nie jest zjawiskiem nowym. Mechanizmy działania demagogów zostały opisane już w starożytności, a mimo upływu niemal 25 stuleci pozostają podobne. Odwołanie do Arystotelesa pozwala więc:
pokazać ponadczasowość demagogii;
poprzeć rozważania autorytetem filozofa;
porównać dawne mechanizmy polityczne ze współczesnymi;
wykazać, że ludzkie zachowania związane z władzą i podatnością na manipulację niewiele się zmieniły.
Zwróć uwagę na kompozycję tekstu: Skarga rozpoczyna od Arystotelesa, później odnosi jego obserwacje do współczesności, a na końcu ponownie do niego wraca. Poglądy filozofa stanowią więc ramę całego wywodu.