O stosowności środków językowych decydują przede wszystkim:
zgodność wypowiedzi z przyjętymi normami, zwłaszcza obyczajowymi;
sytuacja, w której odbywa się komunikacja;
przeznaczenie i cel wypowiedzi;
forma językowa dostosowana do sytuacji;
jakość komunikatu i jego odpowiedniość;
odczucia i wrażenia, jakie komunikat wywołuje u odbiorcy.
Stosowność jest zależna od sytuacji. Ten sam środek językowy może być odpowiedni w jednej sytuacji, a niestosowny w innej.
Odpowiedź powinna wynikać bezpośrednio z przytoczonych opinii językoznawczyń. Wskaż zwłaszcza wymienione przez Monikę Kaczor: przeznaczenie wypowiedzi, zamierzony cel, jakość komunikatu, formę językową, odpowiedniość sytuacyjną oraz reakcję odbiorcy. Zauważ też, że Monika Worsowicz wiąże stosowność z normami kształtującymi się w interakcjach społecznych.