Platon podkreślał, że retoryka to "umiejętność kierowania duszami za pomocą słów". Przedstawiona przez niego definicja przedstawiała ryzyko związane z nieetycznym wykorzystywaniem tej sztuki. Tylko etyczność działań gwarantowała bezpieczeństwo korzystania z retoryki.
Platon obawiał się możliwości nieetycznego korzystania z dobrodziejstw retoryki. Retoryczne umiejętności przekonywania połączone z wielką charyzmą mówcy mogły porwać za sobą tłumy i przekonać ludzi do najbardziej niebezpiecznych idei.