Przywołanie kontekstu autobiograficznego pozwala na podkreślenie zasług i wielkości Horacego. To on przedstawił Rzymianom pieśni, które pochodziły z antycznej Grecji, przez co przypisuje swoim działaniom niebagatelne znaczenie dla rozwoju kulturowego i artystycznego imperium. Podmiot liryczny wspomina również o rzece Aufidus, która przepływa przez rodzinne miasto Horacego oraz o Daunusie — królu tego miasta.
Kontekst autobiograficzny nie pozwala zapomnieć o wielkości Horacego oraz jego wkładzie w europejską kulturę, co dodatkowo podkreśla, dlaczego powinien zostać zapamiętany. Mówiący podnosi kwestie związane z rodzinnymi okolicami Horacego: „I niech mówią, że stamtąd gdzie Aufidus huczy / z tego kraju gdzie gruntom brak wody gdzie Daunus / rządził ludem rubasznym ja z nizin wyrosły”.