Epos rozpoczyna się inwokacją — w przypadku Iliady dotyczyła zarysowania konfliktu dzieła. Ukazuje bohaterów historycznych lub legendarnych w kluczowych momentach ich działalności i wychwala ich postawy. W homeryckim eposie stykają i przenikają się dwie płaszczyzny — świat boski i ludzki. Bogowie ingerują w losy bohaterów i nadają im ostateczny kształt. To oni decydują o tym, co spotka herosów. Występuje narrator trzecioosobowy wszystkowiedzący. Eposy są pisane patetycznym, wzniosłym stylem. Iliada zawiera wiele bardzo rozbudowanych porównań homeryckich. Autorzy stosują heksametr jako miarę wersową.
Charakterystyczne cechy eposu to:
– rozpoczęcie od inwokacji – bezpośredniego zwrotu do bogów lub muz,
– przedstawienie bohaterów w ważnych momentach dziejowych,
– ingerencja bogów w akcję utworu,
– narrator wszystkowiedzący,
– patos, podniosły styl,
– rozbudowana metaforyka, porównania homeryckie,
– heksametr.