Wyjaśnij sens Twojego głosu w kontekście polemiki z romantycznym motywem pięknej śmierci.
Bohaterowie romantyczni najczęściej umierali młodo, przekonani o tym, że świat ich nie rozumie. Gloryfikowali swoją śmierć, dopatrując się w niej odkupienia, a nawet chwały. Nie bali się poświęcać życia za ojczyznę lub dla dobra ogółu. Doskonale wiedzieli, że po śmierci zostaną zapamiętani. Podobne obrazy można zauważyć w większości romantycznych utworów. Czesław Miłosz w swoim wierszu podjął się polemiki z przekonaniami epoki romantyzmu. Zanegował przekonanie o pięknie śmierci, jako czegoś, na co człowiek powinien oczekiwać. Podmiot liryczny apelował do odbiorcy, aby ten przeklinał śmierć, a jeżeli ta do niego zawita – umierać jak najszybciej, ponieważ życie nie jest warte cierpienia. Gloryfikowana romantyczna śmierć w wierszu została przedstawiona jako okrutne zło, które odbiera niewinnym ludziom wszystko. Miłosz nie zgadza się z romantyczną perspektywą końca życia, a wręcz przeciwnie – otwarcie występuje przeciwko upiększaniu śmierci.
Romantyczna gloryfikacja śmierci została skrytykowana przez Czesława Miłosza. Poeta w swoim utworze ukazał koniec życia jako coś, do czego człowiek wcale nie powinien dążyć, a wręcz przeciwnie – powinien odsuwać od siebie perspektywę śmierci jak najdalej. Podmiot liryczny wiersza opisuje tragedie ofiar wielkich konfliktów zbrojnych, które nie harmonizują z poglądem na odejście do wieczności właściwym dla epoki romantyzmu.
Ćwiczenie 1.
25Zadanie 1.
53Zadanie 2.
53Zadanie 1.
220Zadanie 9.
220Ćwiczenie 2.
222