Przedstaw, co Słowacki mówi o sobie w wierszu.
Poeta charakteryzuje samego siebie, jako nieszczęśliwego człowieka, którego życie było przepełnione cierpieniami i bólem – „Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami […] A jak gdyby tu szczęście było – idę smętny”. Nie spełnił celów życiowych typowych dla większości ludzi – nie pozostawił po sobie potomka, a jego imię szybko zostać zapomniane. Nie przekazał nikomu swojego talentu poetyckiego, a jego twórczość była nierozumiana przez współczesnych mu ludzi: „Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica / Ani dla mojej lutni, ani dla imienia; - / Imię moje tak przeszło jako błyskawica / I będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia”. Słowacki dodatkowo podkreślił, że poświęcił większość życia na bezskuteczne walki o wolność ojczyzny, co również go przytłaczało – „Żem dla ojczyzny starał moje lata młode; / A póki okręt walczył – siedziałem na maszcie, / A gdy tonął – z okrętem poszedłem pod wodę…”.
Słowacki dokonał krótkiego podsumowania życia, które, jego zdaniem, było nieszczęśliwe i nie należało do udanych. Poeta doznał wielu cierpień i ogromnego bólu. Miał niewielu przyjaciół, czuł się niezrozumiany jako artysta. Nie udało mu się pozostawić po sobie potomka. Mnóstwo czasu stracił w walce za ojczyznę, jednak to nie przyniosło żadnych efektów.
Ćwiczenie 1.
25Zadanie 1.
53Zadanie 2.
53Zadanie 1.
220Zadanie 9.
220Ćwiczenie 2.
222