Przedstaw przejawy Kordianowskiego bólu istnienia. Odnieś się do całego aktu I oraz podsumuj analizę i interpretację.
Kordianowski ból istnienia został spowodowany przez kilka czynników, które się na siebie nałożyły. Począwszy od samobójczej śmierci jego przyjaciela, przez melancholijną jesień, która nasilała depresyjne myśli, aż po nieszczęśliwą miłość. Przejawami jego stanu były przede wszystkim ciągłe poczucie beznadziei oraz nawracające stany depresyjne. Bohater nie zgadzał się ze stanem rzeczywistości, w której przyszło mu żyć, ale w przeciwieństwie do innych bohaterów romantycznych (jak np. Giaur), nie próbował walczyć z otaczającym go światem. Czuł się niezrozumiany i zagubiony. Liczne przebłyski lepszego nastroju szybko znów przeradzały się w bierność. Kordian z aktu I to piętnastolatek, który czuł się przegrany, pomimo że nie wkroczył jeszcze nawet w dorosłe życie. Jego ból istnienia doprowadził go do próby samobójczej, która wstrząsnęła otoczeniem. Po nieudanym targnięciu się na swoje życie, w Kordianie zaszła ogromna przemiana.
Najważniejsze przejawy Kordianowskiego bólu istnienia to: melancholia, poczucie bycia niezrozumianym oraz brak zrozumienia świata, depresja, wypalenie życiowe, zagubienie, bierność, apatia.
Ćwiczenie 1.
25Zadanie 1.
53Zadanie 2.
53Zadanie 1.
220Zadanie 9.
220Ćwiczenie 2.
222