Wyjaśnij sens paradoksalnego obrazu z pierwszej strofy oraz przedstaw jego znaczenie dla utworu.
Paradoksalny obraz z pierwszej strofy polega na zestawieniu ze sobą ciała podmiotu lirycznego, które cierpi przez rzeczywistość, w jakiej przyszło mu żyć, z jego duszą znajdującą się gdzieś daleko. Mówiący porównuje swoją fizyczność do trupa. Maskuje swój egzystencjalny ból, udając, że wszystko jest w porządku – „Gdy tu mój trup w pośrodku was zasiada, / W oczy zagląda wam i głośno gada”. Prawdziwy stan osoby mówiącej jest niedostępny dla towarzyszy. Problemy duszy zostały wyrażone smutnymi westchnieniami: „Dusza w ten czas daleka, ach, daleka, / Błąka się i narzeka, ach, narzeka”. Paradoks pierwszych wersów wiersza podkreśla idylliczną wizję kolejnych strof, opisujących szczęśliwość duszy oraz ciała, które straciło, już cechy trupa.
W pierwszej strofie utworu została ukazana dwoistość podmiotu lirycznego – jego ciało żyje normalnie wśród ludzi, ale dusza znajduje się daleko stąd. Mówiący spotyka się z przyjaciółmi, biesiaduje i rozmawia z nimi, jednak to zachowanie jest puste i powierzchowne. Myślami oddalił się do krainy szczęśliwości – „ojczyzna myśli mojej” – gdzie może zaznać spokoju i radości życia.
Ćwiczenie 1.
25Zadanie 1.
53Zadanie 2.
53Zadanie 1.
220Zadanie 9.
220Ćwiczenie 2.
222