Wskaż wyrażenia i określenia użyte do określenia poezji. Wyjaśnij, dlaczego autor używa takich sformułowań.
Autor wskazuje, że „sztuka i poezja ogarnia całą duszę, rodzi się wśród wybranych z najgłębszych pokładów ducha” i uważa, że „trzeba jej się oddać całkowicie z powagą i miłością”. Podkreśla, że poezja „ma za przedmiot coś Nieskończonego i Wiecznego, a więc Boskiego”. Mówi o jej „indywidualnych przejawach […] jako to, czym jest ona rzeczywiście: tłumaczką ludzkich głębi, zwierciadłem dziejów, odbiciem natury, rówieśnicą mądrości, opiekunką cnót, ustami modlitwy, przezroczystą zasłoną pięknych tajemnic, w końcu subtelnym, niewypowiedzianym westchnieniem wiecznej miłości”. August Wilhelm Schlegel używa tak nacechowanego słownictwa, aby podkreślić kluczową rolę poezji (oraz sztuki) w epoce romantyzmu. Była wzorem doskonałości, nic nie mogło się z nią równać, gdyż miała niemal boski charakter. Pozwalała w dowolny sposób wyrażać emocje i uczucia, co było szczególnie ważne dla romantyków.
Autor używa wymienionym sformułowań, aby podkreślić znaczenie poezji dla epoki romantyzmu i przypisać jej doniosłe znaczenie. Poezja ułatwiała wyrażanie uczuć, szczególnie ważnych dla tej epoki oraz pozwalała przeciwstawić się klasykom, dla których emocje były mniej istotne.
Ćwiczenie 1.
25Zadanie 1.
53Zadanie 2.
53Zadanie 1.
220Zadanie 9.
220Ćwiczenie 2.
222