Przedstaw stosunek Słowackiego do Mickiewicza. Wskaż miejsce w historii literatury, które przypisuje sobie i jemu.
Stosunek Słowackiego do Mickiewicza wydaje się wręcz obsesyjny, Zwraca się do starszego wieszcza jak do równego sobie, a nawet patrzy na niego z góry, sugerując swoją wyższość. Autor Kordiana sądzi, że czas Mickiewicza dobiegł już końca i ludzie wybiorą inną wersję literatury narodowej – „Nie pójdę z wami, wasza droga kłamną – / Pójdę gdzie indziej! – i lud pójdzie za mną!”. Słowacki w Beniowskim ukazuje zmianę w hierarchii rodzimej literaturze – teraz to on sam ma odgrywać kluczową rolę po ustąpieniu pierwszego wieszcza – „Tobą się kończy ta pieśń, dawny boże”. Ostatnie wersy fragmentu zwiastują finalne pojednanie poetów: „Bądź zdrów! – A tak się żegnają nie wrogi / Lecz dwa na słońcach swych przeciwnych – Bogi”.
Słowacki obsesyjnie pisze o Mickiewiczu. Usiłuje umniejszyć wieszczowi, pokazać mu, że jego czas już minął i powinien ustąpić z piedestału. Autor Kordiana nie lekceważy wartości poezji Mickiewicza, atakuje go jedynie personalnie. Przyjmuje, że obydwaj są Bogami polskiej literatury romantycznej, chociaż są od siebie zupełnie różni.
Ćwiczenie 1.
25Zadanie 1.
53Zadanie 2.
53Zadanie 1.
220Zadanie 9.
220Ćwiczenie 2.
222