Przedstaw cechy romantycznej poezji i poetów, biorąc pod uwagę dzieła Juliusza Słowackiego i Adama Mickiewicza.
Poezja romantyczna miała wyjątkowe znaczenie społeczne, a poeci powinni byli prowadzić naród za pomocą swego wybitnego talentu jako wybitne jednostki posiadające wyjątkową wiedzę o świecie i odpowiednie rozeznanie. Zarówno twórczość Adama Mickiewicza, jak i Juliusza Słowackiego nosiły w sobie potężny ładunek patriotyczny. Poeci mieli przede wszystkim działać ku pokrzepieniu serc i motywować naród do dalszej walki, nawet pomimo niepowodzeń. Przesłania najczęściej były zawoalowane za pomocą bogatej symboliki i metaforyki lub odwołań do wydarzeń historycznych, ponieważ carska cenzura nie pozwalała na nawoływanie do walki wprost. Poeci mieli na swój sposób wychowywać naród, wyznaczać mu drogę do celu oraz prezentować korzystne podstawy. Ich twórczość zawierała rozmaite propozycje idei, dzięki którym Polska mogłaby odzyskać niepodległość – prometeizm, mesjanizm, winkelriedyzm. Oprócz tego poezja romantyczna odnosiła się również do wzniosłych idei miłości, wolności i szczęścia, a także ludowej moralności.
Cechy poezji romantycznej: pełna wątków patriotycznych, pisana ku pokrzepieniu serc, miała motywować do działania, wezwania do walki ukryte pod postacią wydarzeń historycznych lub rozbudowanej symboliki, odniesienia do wzniosłych idei, ludowej moralności oraz piękna natury.
Cechy poetów: wybitne jednostki, które powinny angażować się społecznie i wyznaczać kierunek, w którym ma zmierzać naród, ich głównym zadaniem było pokrzepianie serc i motywowanie za pomocą twórczości oraz tworzenie korzystnych postaw, na których ludzie mogliby się wzorować.
Ćwiczenie 1.
25Zadanie 1.
53Zadanie 2.
53Zadanie 1.
220Zadanie 9.
220Ćwiczenie 2.
222