Wykaż, że sposób przedstawienia awarii języka ma cechy obrazu katastrofy.
Obraz ukazany w wierszu przypomina kataklizm, ponieważ awaria języka została przedstawiona jako nagłe, gwałtowne i powszechne zjawisko obejmujące cały kraj. Już na początku pojawia się informacja o „ostatniej awarii języka”, która dotyka wszystkich użytkowników mowy. Wyrazy „tracą sens”, znaczenia „popadają na dno”, a mowa przestaje spełniać swoją podstawową funkcję komunikacyjną. Skala zjawiska jest szeroka i dotyczy całej wspólnoty, co przywodzi na myśl klęskę żywiołową. Dodatkowo w wierszu pojawiają się obrazy chaosu, bełkotu, rozpadu i dezorientacji, które budują atmosferę zagrożenia i bezradności. Ludzie próbują zrozumieć sytuację, ustawiane są „zapory mównic”, rozbrzmiewają megafony, jakby ogłaszano stan wyjątkowy. W końcowej części mówi się o ubywaniu liter alfabetu i powrocie pierwszych rozkazów, co sugeruje, że po katastrofie następuje odbudowa, jednak w zmienionej, zubożonej formie. Wszystko to sprawia, że awaria języka zostaje ukazana jak społeczny i kulturowy kataklizm.
1. Wskaż elementy świadczące o nagłości i powszechności zjawiska.
2. Zwróć uwagę na słownictwo kojarzące się z rozpadem, utratą i chaosem.
3. Zauważ, że zaburzeniu ulega podstawowa funkcja języka, co potęguje dramatyzm sytuacji.
4. Dostrzeż obrazy działań przypominających reakcję na klęskę, takie jak ogłaszanie komunikatów czy wprowadzanie rozkazów.
5. Wyciągnij wniosek, że skala zniszczenia i atmosfera zagrożenia nadają opisowi cechy kataklizmu.
Zadanie 5.
61Zadanie 6.
61Zadanie podsumowujące 3.
69Zadanie 2.
72Zadanie 3.
72Zadanie 4.
112Zadanie 7.
115Zadanie 11.
119Zadanie 5.
127Zadanie 3.
144Zadanie 8.
163Zadanie 1.
193Zadanie 1.
197Zadanie 4.
197Zadanie 6.
204Zadanie 1.
216Zadanie 2.
216Zadanie 1.
234Zadanie 1.
277Zadanie 3.
278Zadanie 2.
340Zadanie podsumowujące 5.
340Zadanie 2.
380Zadanie 1.
382Zadanie 6.
382Zadanie 2.
393Zadanie podsumowujące 6.
406Zadanie 5.
413Zadanie 13.
421