Wskaż w wierszu fragmenty o charakterze ironicznym i wyjaśnij, jaką pełnią funkcję w utworze.
Ironia pojawia się już na początku wiersza w słowach „Tyś jest, cenzuro, wcale nie taka straszna”. Podmiot liryczny pozornie mówi o cenzurze w sposób łagodny i spokojny, sugerując, że nie jest ona groźna. Następnie opisuje przyjemną, domową atmosferę miejsca pracy cenzora: „słońce w firankach”, „jesionowe biurko”, „wesoło gwiżdże czajnik”, „kawy domowy zapach”, „perlisty śmiech zażywnej urzędniczki”. Ironia polega na zestawieniu tej pogodnej scenerii z faktem, że urzędniczka „trzyma w ręku zwyczajne nożyczki”, którymi usuwa fragmenty tekstów. Dzięki temu poeta pokazuje, że cenzura może działać w sposób pozornie łagodny, lecz w rzeczywistości jest skuteczną formą ograniczania wolności słowa. Funkcją ironii jest więc krytyka systemu cenzury i ukazanie jej prawdziwego charakteru.
1. Zwróć uwagę na początek wiersza i sposób, w jaki podmiot liryczny zwraca się do cenzury.
2. Zauważ, że opis miejsca pracy cenzora ma pogodny i przyjazny charakter.
3. Porównaj ten obraz z rzeczywistą funkcją cenzury.
4. Rozpoznaj, że taka sprzeczność tworzy ironię.
5. Wyjaśnij, że ironia służy krytyce cenzury i pokazaniu jej ukrytego działania.
Zadanie 5.
61Zadanie 6.
61Zadanie podsumowujące 3.
69Zadanie 2.
72Zadanie 3.
72Zadanie 4.
112Zadanie 7.
115Zadanie 11.
119Zadanie 5.
127Zadanie 3.
144Zadanie 8.
163Zadanie 1.
193Zadanie 1.
197Zadanie 4.
197Zadanie 6.
204Zadanie 1.
216Zadanie 2.
216Zadanie 1.
234Zadanie 1.
277Zadanie 3.
278Zadanie 2.
340Zadanie podsumowujące 5.
340Zadanie 2.
380Zadanie 1.
382Zadanie 6.
382Zadanie 2.
393Zadanie podsumowujące 6.
406Zadanie 5.
413Zadanie 13.
421