W tym zadaniu musisz pokazać, jak monolog narratora skierowany do rodaków tłumaczy jego decyzję o niepowracaniu do ojczyzny. Zwróć uwagę na jego ocenę narodu oraz stosunek do obowiązków wobec kraju.
Wypowiedź bohatera ma charakter ironicznej krytyki polskiego narodu i jego zbiorowych mitów, co stanowi uzasadnienie decyzji o pozostaniu w Argentynie. Narrator przedstawia rodaków jako uwikłanych w patos, wielkie słowa i narodowe wyobrażenia, które ograniczają jednostkę. Mówiąc o „świętym narodzie” i „świętym stworze”, demaskuje przesadę i sztuczność takiego myślenia. Odrzuca wizję powrotu jako podporządkowania się zbiorowości i jej oczekiwaniom. Pozostanie w Argentynie oznacza dla niego próbę zachowania niezależności oraz sprzeciw wobec narzuconej roli „syna narodu”. Monolog staje się więc wyrazem buntu wobec wspólnoty, która domaga się bezwarunkowej lojalności.
1. Zinterpretuj ironiczny ton wypowiedzi jako wyraz dystansu wobec narodu.
2. Wskaż, że narrator odrzuca mitologizowanie ojczyzny.
3. Zauważ konflikt między jednostką a zbiorowością.
4. Pokaż, że pozostanie w Argentynie jest aktem sprzeciwu.
5. Wyprowadź wniosek, że decyzja wynika z potrzeby niezależności.
Zadanie 5.
61Zadanie 6.
61Zadanie podsumowujące 3.
69Zadanie 2.
72Zadanie 3.
72Zadanie 4.
112Zadanie 7.
115Zadanie 11.
119Zadanie 5.
127Zadanie 3.
144Zadanie 8.
163Zadanie 1.
193Zadanie 1.
197Zadanie 4.
197Zadanie 6.
204Zadanie 1.
216Zadanie 2.
216Zadanie 1.
234Zadanie 1.
277Zadanie 3.
278Zadanie 2.
340Zadanie podsumowujące 5.
340Zadanie 2.
380Zadanie 1.
382Zadanie 6.
382Zadanie 2.
393Zadanie podsumowujące 6.
406Zadanie 5.
413Zadanie 13.
421