Przeanalizuj początki kolejnych strof i określ, jaki obraz podmiotu lirycznego się z nich wyłania.
Pierwsze wyrażenia kolejnych strof („Gorąco”, „Panicznie”, „Bezradnie”, „Z ironią”) ukazują podmiot liryczny jako osobę wewnętrznie rozchwianą, przeżywającą silne i sprzeczne emocje. Bohater najpierw mówi z zaangażowaniem, potem z lękiem, następnie z poczuciem bezsilności, a na końcu z dystansem i ironią. Taki układ pokazuje jego zagubienie, brak stabilności oraz kryzys tożsamości. Podmiot nie ma jednej spójnej postawy wobec siebie i świata, jego wypowiedź ujawnia chaos emocjonalny i niepewność, charakterystyczne dla współczesnego człowieka.
1. Zauważ, że każda strofa zaczyna się od określenia sposobu mówienia (emocji).
2. Zwróć uwagę na ich kolejność – od silnego zaangażowania do ironicznego dystansu.
3. Dostrzeż, że emocje te są różne i często sprzeczne.
4. Określ, że podmiot nie potrafi przyjąć jednej, stałej postawy.
5. Wyciągnij wniosek, że te wyrażenia budują obraz człowieka zagubionego i wewnętrznie rozbitego.
Zadanie 5.
61Zadanie 6.
61Zadanie podsumowujące 3.
69Zadanie 2.
72Zadanie 3.
72Zadanie 4.
112Zadanie 7.
115Zadanie 11.
119Zadanie 5.
127Zadanie 3.
144Zadanie 8.
163Zadanie 1.
193Zadanie 1.
197Zadanie 4.
197Zadanie 6.
204Zadanie 1.
216Zadanie 2.
216Zadanie 1.
234Zadanie 1.
277Zadanie 3.
278Zadanie 2.
340Zadanie podsumowujące 5.
340Zadanie 2.
380Zadanie 1.
382Zadanie 6.
382Zadanie 2.
393Zadanie podsumowujące 6.
406Zadanie 5.
413Zadanie 13.
421