Przeanalizuj opis miejsca działania cenzury. Zwróć uwagę na nastrój, zastosowane środki artystyczne oraz sens takiego przedstawienia przestrzeni.
Przestrzeń przedstawiona w wierszu ma spokojny, niemal przyjazny nastrój. Tworzą go obrazy codzienności i domowego komfortu, takie jak „słońce w firankach”, „jesionowe biurko”, „wesoło gwiżdże czajnik” czy „kawy domowy zapach”. Zastosowane zostały epitety oraz obrazy zmysłowe, które budują wrażenie ciepła i zwyczajności. Podkreślone zostały takie cechy tej przestrzeni jak wygoda, porządek i zwyczajność. Jest to miejsce przypominające zwykłe biuro lub domowy pokój, w którym panuje spokój i dobra atmosfera. W tej przestrzeni znajduje się również „zażywna urzędniczka”, która śmieje się i trzyma w ręku „zwyczajne nożyczki”. Taka kreacja przestrzeni służy ukazaniu ironii. Poeta pokazuje, że cenzura nie musi być związana z brutalną przemocą, lecz może działać w spokojnych, zwyczajnych warunkach. Dzięki temu łatwiej ukrywa swój prawdziwy charakter, mianowicie ograniczanie wolności słowa i kontrolowanie treści publikowanych tekstów.
1. Przeczytaj fragment wiersza opisujący miejsce pracy cenzorów.
2. Zwróć uwagę na słowa budujące spokojny i przyjazny nastrój.
3. Rozpoznaj środki artystyczne, np. epitety i obrazy zmysłowe.
4. Zastanów się, jakie cechy tej przestrzeni zostały szczególnie podkreślone.
5. Wyjaśnij, że kontrast między spokojnym otoczeniem a działaniem cenzury podkreśla ironiczny sens utworu.
Zadanie 5.
61Zadanie 6.
61Zadanie podsumowujące 3.
69Zadanie 2.
72Zadanie 3.
72Zadanie 4.
112Zadanie 7.
115Zadanie 11.
119Zadanie 5.
127Zadanie 3.
144Zadanie 8.
163Zadanie 1.
193Zadanie 1.
197Zadanie 4.
197Zadanie 6.
204Zadanie 1.
216Zadanie 2.
216Zadanie 1.
234Zadanie 1.
277Zadanie 3.
278Zadanie 2.
340Zadanie podsumowujące 5.
340Zadanie 2.
380Zadanie 1.
382Zadanie 6.
382Zadanie 2.
393Zadanie podsumowujące 6.
406Zadanie 5.
413Zadanie 13.
421