Przeanalizuj rozmowy Ramberta z doktorem Rieux i określ sytuację bohatera, temat rozmów oraz sposób, w jaki uzasadnia on swoje decyzje.
Pierwsza rozmowa Ramberta z doktorem Rieux
Rambert znajduje się w sytuacji człowieka uwięzionego w Oranie z powodu epidemii. Nie jest mieszkańcem miasta i czuje, że został przypadkowo wciągnięty w cudze nieszczęście. Podkreśla swoją obcość słowami: „Ale ja nie jestem tutejszy”. Chce wydostać się z Oranu, ponieważ poza miastem została kobieta, którą kocha. Dlatego zwraca się do doktora Rieux z prośbą: „Chciałem tylko pana zapytać, czy nie mógłby mi pan wydać zaświadczenia, które by stwierdzało, że nie mam tej przeklętej choroby”. Rozmowa dotyczy prawa Ramberta do opuszczenia miasta oraz konfliktu między osobistym szczęściem a obowiązkami wynikającymi z epidemii. Rambert uważa, że skoro nie jest z Oranu, nie powinien być zmuszony do pozostania w mieście. Wyraża to jeszcze mocniej w słowach: „Ależ ja nie jestem stąd!”. Rieux nie może jednak potraktować go wyjątkowo, ponieważ epidemia dotyczy wszystkich zamkniętych w mieście. Rambert uzasadnia swoją decyzję miłością i pragnieniem normalnego życia. Nie chce być tylko reporterem obserwującym cudzą tragedię. Mówi: „Nie przyszedłem na świat, by pisać reportaże. Ale może przyszedłem na świat, żeby żyć z kobietą”. W tej rozmowie najważniejsze jest więc dla niego prywatne szczęście i powrót do ukochanej osoby.
Druga rozmowa Ramberta z doktorem Rieux
W drugiej rozmowie Rambert jest już po wewnętrznej przemianie. Nadal mógłby myśleć o wyjeździe, ale postanawia zostać w Oranie i pomagać innym. Swoją decyzję oznajmia jasno: „Doktorze – powiedział Rambert – nie wyjeżdżam i chcę zostać z wami”. Rozmowa dotyczy zmiany postawy Ramberta. Wcześniej uważał, że epidemia go nie dotyczy, bo nie jest mieszkańcem miasta. Teraz rozumie, że nie może odciąć się od cierpienia innych ludzi. Wyjaśnia: „Ale teraz, kiedy zobaczyłem to, co zobaczyłem, wiem, że jestem stąd, czy chcę tego, czy nie chcę. Ta sprawa dotyczy nas wszystkich”. Rambert uzasadnia swoją nową decyzję poczuciem solidarności i odpowiedzialności. Nie rezygnuje z pragnienia szczęścia, ale rozumie, że samotne szczęście w obliczu cierpienia innych byłoby moralnie niewłaściwe. Rieux mówi, „że to głupie i że nie ma wstydu w wyborze szczęścia”, a Rambert odpowiada: „Tak – powiedział Rambert – ale może być wstyd, że człowiek jest sam tylko szczęśliwy”. Ostatecznie bohater wybiera pozostanie z ludźmi dotkniętymi epidemią.
1. Rozdziel dwie rozmowy, ponieważ w pierwszej Rambert chce wyjechać z Oranu, a w drugiej decyduje się zostać.
2. W pierwszej rozmowie pokaż, że Rambert czuje się obcy w mieście, co potwierdzają słowa: „Ale ja nie jestem tutejszy” oraz „Ależ ja nie jestem stąd!”.
3. Wyjaśnij, że jego pierwsza decyzja wynika z miłości i pragnienia osobistego szczęścia, czego dowodzi zdanie: „Nie przyszedłem na świat, by pisać reportaże. Ale może przyszedłem na świat, żeby żyć z kobietą”.
4. W drugiej rozmowie wskaż przemianę bohatera, który mówi: „nie wyjeżdżam i chcę zostać z wami”.
5. Zakończ wnioskiem, że Rambert przechodzi od myślenia o własnym szczęściu do solidarności z innymi, bo rozumie, że „Ta sprawa dotyczy nas wszystkich”.
Zadanie 5.
61Zadanie 6.
61Zadanie podsumowujące 3.
69Zadanie 2.
72Zadanie 3.
72Zadanie 4.
112Zadanie 7.
115Zadanie 11.
119Zadanie 5.
127Zadanie 3.
144Zadanie 8.
163Zadanie 1.
193Zadanie 1.
197Zadanie 4.
197Zadanie 6.
204Zadanie 1.
216Zadanie 2.
216Zadanie 1.
234Zadanie 1.
277Zadanie 3.
278Zadanie 2.
340Zadanie podsumowujące 5.
340Zadanie 2.
380Zadanie 1.
382Zadanie 6.
382Zadanie 2.
393Zadanie podsumowujące 6.
406Zadanie 5.
413Zadanie 13.
421