Przedstaw bezdomność jako zjawisko dotyczące sensu życia, godności człowieka i jego miejsca w świecie.
Bezdomność w ujęciu Janusza Głowackiego nie jest jedynie problemem społecznym związanym z biedą czy brakiem dachu nad głową, ale staje się także kategorią etyczną i filozoficzną. Oznacza bowiem utratę miejsca w świecie, poczucia tożsamości i godności. Bezdomny przestaje być postrzegany jako pełnoprawny człowiek, a jego istnienie zostaje zepchnięte na margines, co rodzi pytania o wartość ludzkiego życia i odpowiedzialność innych za los drugiego człowieka. Autor pokazuje, że bezdomność obnaża mechanizmy społeczne oparte na obojętności i wykluczeniu. Ludzie sukcesu mijają bezdomnych, nie dostrzegając ich cierpienia, co wskazuje na kryzys moralny współczesnego świata. Jednocześnie bezdomność zmusza do refleksji nad kruchością ludzkiego losu, ponieważ każdy może znaleźć się w podobnej sytuacji. Z filozoficznego punktu widzenia bezdomność oznacza także zagubienie sensu życia i utratę kontroli nad własnym losem. Bohaterowie żyją chwilą, tracą poczucie czasu i celu, a ich egzystencja staje się walką o przetrwanie. W ten sposób bezdomność ukazana jest jako doświadczenie graniczne, które odsłania prawdę o człowieku, jego słabościach, potrzebie bliskości i pragnieniu godności.
1. Najpierw pokaż bezdomność jako problem społeczny.
2. Następnie zwróć uwagę na jej wymiar moralny.
3. Wyjaśnij, co mówi o relacjach między ludźmi.
4. Odnieś się do sensu życia i kondycji człowieka.
5. Sformułuj wniosek o jej znaczeniu filozoficznym.
Zadanie 5.
61Zadanie 6.
61Zadanie podsumowujące 3.
69Zadanie 2.
72Zadanie 3.
72Zadanie 4.
112Zadanie 7.
115Zadanie 11.
119Zadanie 5.
127Zadanie 3.
144Zadanie 8.
163Zadanie 1.
193Zadanie 1.
197Zadanie 4.
197Zadanie 6.
204Zadanie 1.
216Zadanie 2.
216Zadanie 1.
234Zadanie 1.
277Zadanie 3.
278Zadanie 2.
340Zadanie podsumowujące 5.
340Zadanie 2.
380Zadanie 1.
382Zadanie 6.
382Zadanie 2.
393Zadanie podsumowujące 6.
406Zadanie 5.
413Zadanie 13.
421